De feestdagen zijn bijna allemaal weer voorbij. De meeste mensen kijken (hopelijk) terug op gezellige dagen én de jaarlijks terugkerende eettafeltradities.

Die zus die ongeveer de hele kaasplank naar binnen werkte en die verbazingwekkend slank blijft en die wat volle tante die chronisch op dieet is en zelfs een augurkje afsloeg.

Daarnaast zat die gekke oom voor wie een drankrestrictie geldt “Maximaal twee, voor uw eigen bestwil, anders gaat u echt héél gekke dingen doen die u (en ons) de rest van uw (en ons) leven nog zullen achtervolgen”. Daar tegenover zat de schoonzus die na acht wijn aan het bier begon en de volgende dag zonder kater fris en fruitig weer druk in de weer was. Elk lichaam is dus anders en gaat ook anders om met dat wat wij naar binnen werken.

Medicatie
Ergens is het dan ook best vreemd dat geneesmiddelen vaak een standaard dosering kennen. Maar, het is ook weer niet vreemd als je je bedenkt dat het gros van de mensen blijkbaar een effectieve dosering krijgt met geen of acceptabele bijwerkingen. Echter, je zou maar net een afwijkend geneesmiddelmetabolisme hebben! Het gevolg kan zijn dat medicatie niet aanslaat of dat je juist heel erg last krijgt van bijwerkingen. Van een veel voorgeschreven pijnstiller weten we bijvoorbeeld dat 10% van de bevolking deze in het lichaam niet goed kan omzetten naar morfine. En maar wachten tot de pijnstiller aanslaat…

Gelukkig gaat de wetenschap ook steeds meer kijken naar deze verschillen tussen individuen. Nieuw in de apothekenwereld is het laten doen van een DNA test, ook wel een farmacogenetische test genoemd. Dit staat nog wel in de kinderschoenen en op het moment worden hier de eerste ervaringen mee op gedaan. Ik ben één van de gelukkigen die aan deze testfase mee werkt en een aantal van mijn patiënten zo een DNA test mag aanbieden. Tot nu toe richt ik mij met name op patiënten die geen baat hebben bij hun antidepressivum en samen met hun arts nog zoekende zijn. Door een DNA-test te laten doen, kan ik met de uitslag de arts adviseren de dosering aan te passen of te wisselen naar een ander medicijn. Kortom, we gaan richting gepersonaliseerde medicijnen, heel interessant! Een fijne bijkomstigheid voor zowel de patiënt als ondergetekende (de grote naaldenvrezer) is dat een simpel wattenstokje langs het wangslijmvlies genoeg is om wat DNA te verkrijgen.

Leuk hoor, denk je nu misschien, maar als ik mijn DNA afsta dan:

  • komt de politie er achter dat ik 15 jaar geleden die kauwgomballen bij de Jamin heb gestolen
  • kom ik straks te weten dat mijn papa niet mijn echte vader is
  • komt mijn kind straks te weten dat haar papa die meneer van de Zalando-pakketjes is
  • krijg ik te horen dat ik ongeneeslijk ziek ben

    Over al deze bovengenoemde zaken hoef je je geen zorgen te maken, alles wordt natuurlijk vertrouwelijk behandeld. Ik ben heel benieuwd hoe dit zich verder gaat ontwikkelen!