eerlijkheid relaties GZNDenzo

De uitspraak luidt dat eerlijkheid het langste duurt, maar is dat echt zo? 

Eerlijkheid in relaties

Liefdesrelaties zijn prachtige, maar ook complexe systemen die ontzet kunnen raken door invloeden van buitenaf. Hoe eerlijk en open moet zo’n complex systeem zijn? Mag je je eigen ruimte houden, zonder je partner hiervan op de hoogte te stellen? Mag je je eigen geheimen hebben, omdat je weet dat het de ander geen goed zou doen om het te weten?

Mag je dingen voelen, denken, of ervaren, zonder het met je partner te delen, omdat het alleen maar verdriet zou doen? 

En hoe zit het dan met verliefdheden, vrijpartijen, aanrakingen, gesprekken, gedachten of gevoelens voor een ander dan jouw partner? Moet je het altijd delen met je partner, zonder te weten wat hiervan de mogelijke gevolgen zouden zijn. Moet je altijd maar open en eerlijk zijn, omdat dit ten gunste van de relatie zou zijn?

Of is het open en eerlijk zijn maar al te vaak gedreven vanuit egoisme, omdat jij je beter wil voelen? Zodat jij kan zeggen dat je eerlijk bent geweest en niets hebt verzwegen. 

Open en eerlijk zijn binnen een relatie is te vaak een gevolg van investeren in je eigen gemoedsrust. Om als het ware goed te maken naar je partner toe, waar je ervoor al een verkeerde afslag hebt genomen. 

We denken aan de mogelijke gevolgen als onze partner het achteraf van een ander te horen zou krijgen en met name over wat ze van jou zouden vinden of denken, maar denken we ook na over de gevolgen als we het onze partner zelf vertellen? Gaan we ervanuit dat onze partner onze open en eerlijkheid zal waarderen, of zeggen we het misschien juist wel omdat we weten dat onze partner dan de relatie zal verbreken zodat we het zelf niet hoeven te doen?

Behoeftes

Het lijkt alsof iedereen, individueel, hierin zijn eigen behoeften heeft. Maar wat als de behoeften van twee individuen (of drie, of vier) binnen een liefdesrelaties, hierin niet overeenkomen? Wint de behoefte van de een het dan van de ander? Of als jij je probeert aan te passen aan de ander zijn of haar behoeften, hoe lang zou dat dan houdbaar zijn binnen dat complexe systeem van een liefdesrelatie? 

Wat het zo verdomde lastig maakt, is dat je eigen behoeften betreffende de open- en eerlijkheid binnen de relatie, vaak ook pas duidelijk naar voren komen als het al te laat is: ‘had ik het maar nooit geweten’, ‘had ik het maar nooit gezegd’, ‘had ik het maar nooit gevraagd’. En dan is het vaak al te laat. 

Bespreek in het voorstadium van de liefdesrelatie, nog voordat deze zo complex is, wat jullie van elkaar verwachten en wat je behoeften zijn. Dan weet je namelijk ook al beter op voorhand wat de mogelijke gevolgen kunnen zijn van jouw toekomstige gedrag.

Wat kan helpen, zijn ervaringen uit het verleden, om te bepalen voor jezelf wat jouw behoeften zijn, maar ook die van je partner. Maar ook dan kunnen ervaringen uit het verleden geen garantie bieden voor de toekomst. Het heden kan er namelijk net even iets anders uit zien, net even iets anders voelen, net even iets anders betekenen. 

Of eerlijkheid echt het langste duurt binnen een relatie, vraag ik me oprecht met een regelmaat af. Sommige dingen kunnen te pijnlijk of te kwetsend zijn voor de ander. Dingen die de ander niet kan verdragen, en beter onbesproken kunnen blijven. Maar wat nou als jij het niet kan verdragen dat je dingen voor de ander verzwijgt? Houd je dat dan als jouw probleem, of maak je het een gezamenlijk probleem met alle mogelijke gevolgen van dien?

Jouw behoeftes

Heb jij een idee wat jouw behoeften zijn? En wat verwacht je van de ander? Zou je iets kunnen verzwijgen voor je partner, zonder dat je eronder te lijden hebt? Omwille van dat prachtige complexe systeem dat jullie liefdesrelatie vormt…