foto

Beslissen over interieur

De hele dag mogen beslissen over kleuren, stoffen en meubilair. Klinkt in principe als een droom voor mij. Toch vind ik het toch iets minder dromerig als het voor mijzelf is.

Keuzestress

Ik vind het lastig om te kiezen wat ik wil in huis en vraag me af waarom dat is. Misschien is de druk hoger omdat mensen wat van je verwachten? Een tandarts met gele tanden vertrouw ik namelijk ook niet. Misschien is het gewoon minder makkelijk meer moeite om tijd in iets voor jezelf te steken? Kadootjes voor anderen kopen is leuker dan voor jezelf shoppen. Of is het lastig om tussen al die persoonlijke spullen een rode draad te vinden wat je interieur rustig en cool maakt? Want iemand vertellen dat een vaas weg moet is makkelijk maar als het eentje van jezelf is waarvan je weet dat hij lelijk is maar je hem van je oma hebt gekregen is het opeens andere koek.

Met deze gedachten stond ik laatst in de douche, waar ik vaak nadenk over belangrijke en onbelangrijke dingen. Waarom weten mensen zo goed hoe het moet totdat het over of voor henzelf gaat?

Objectief oordelen

Ik kwam na de conditioner tot de conclusie dat je bij jezelf lastig het gehele plaatje ziet. Je kan niet goed uitzoomen om te bedenken wat wel en niet past. Wat een aanvulling is en wat overbodig. Wat een match is en wat juist helemaal niet werkt.

Nadat ik mijn haar had uitgespoeld heb ik besloten foto’s te maken om zo objectief mogelijk naar de ruimte te kunnen kijken. Ik kwam erachter dat door alle kleurrijke en gezellige objecten in huis de ruimte erg druk werd. Een beetje té gezellig. Na een serieus Marie Kondo ritueel straalt de woonkamer rust en gezelligheid uit. En is alles bijna af. Bijna, want mijn huis is eigenlijk nooit af.

Maak foto’s

Ik snap dus stiekem wel waarom mensen niet weten wat ze willen en hoe het te bereiken. En eigenlijk ook wel een beetje blij erom. Want anders had mijn werk waarschijnlijk niet bestaan, en kon ik niet elke dag beslissingen maken over kleuren, stoffen en meubilair. Maar als je geen hulp wilt maar het toch even niet meer weet; maak foto’s!