Menu Sluiten

Zó draag jij bij aan een gezonde psychische ontwikkeling van een baby

Zo draag je bij aan een gezonde psychische ontwikkeling van een baby

Ken je dat? Je ziet een baby en in een split-second is je stem drie octaven hoger dan normaal en spreek je accentloos Nederlands.

Mogelijk is ook het volume van je stem ietwat aangepast (lees: luider dan het Korps Commando of juist poeslief alsof je vroeger om extra zakgeld vroeg). Weet nu: niets om je voor te schamen.

Sterker nog: je draagt bij aan een gezonde, psychische ontwikkeling van dat kleintje.

We leren uit onderzoek naar psychische problemen dat niet alleen genen invloed hebben, maar dat er ook een niet weg te cijferen aandeel van de omgeving bestaat.

Hoe werkt dat dan? Stel: baby Jan lacht. Voor ons, volwassenen, een duidelijk signaal dat Jan het naar zijn zin heeft. In zijn nopjes met zijn groentehapje, of intens gelukkig met het geluid dat uit zijn nieuwe speelgoedje komt. Hoe weet baby Jan dat het lachen is, wat hij doet op dat moment? Dat dit een uiting van emotie is en mogelijk een reactie is op ‘het leuk hebben’ of ‘gelukkig zijn’? Dat leert Jan simpelweg van jou. Van iedereen in zijn sociale omgeving. Daar heeft hij jou bij nodig.

Onderzoek toont aan dat apen die een handeling van een andere aap observeren, dezelfde neuronen activeren. Met andere woorden: aap 1 ziet aap 2 een banaan openmaken, waardoor aap 1 hetzelfde vermogen aanmaakt in zijn hersenen. Door iets te zien of te horen van een ander, stellen we onszelf in staat hetzelfde te doen. Nu is een vergelijking van baby Jan met een aap wellicht niet heel vriendelijk, maar in dit opzicht lijken zij meer op elkaar dan we in eerste instantie zouden denken. Jan leert dat hij vrolijk is, door jouw interactie met hem.

Dus wanneer tante Bep nog eens hele verhalen afsteekt tegen baby Jan, waarvan jij je afvraagt of hij überhaupt één woord begrijpt van wat ze zegt, ben haar dankbaar. Het is de kern van gezonde gedragspatronen, (sociale) hersenverbindingen en een belangrijk onderdeel van de relatie tussen ouder en kind. Hoe stabieler deze factoren, hoe groter de kans op een betere en gezondere psychische ontwikkeling van de baby.

Blijf dus wijzen naar een vliegtuig alsof je zo’n gevaarte voor het eerst ziet. Blijf oogcontact zoeken alsof je mascara nog moet drogen. Blijf nadoen en benoemen wat baby Jan doet. Het voorkomt psychische problemen op latere leeftijd, echt.

Recente artikels van Lisa Dillen (alle artikels)
Deel dit artikel